unia europejskawysoki kontrast A A A
  • popc

    popc

    www.muzeach

    Projekt POPC

  • Kresy

    Kresy

    Z Kresów ocalone

    Zbiórka pamiątek i opowieści kresowych

  • Dworek prace remontowe

    Dworek prace remontowe

    Nazwa zadania

    Prace remontowe i konserwatorskie budynku Dworku Wincetego Pola

  • Język koloru

    Język koloru

    Język koloru

    Wystawa malarstwa ze zbiorów Muzeum Narodowego w Lublinie

  • Z Wawelu do Lublina

    Zamek Lubelski, 4 grudnia 2021 – 27 lutego 2022.

Tadeusz Kuduk. REMINISCENCJE

Wersja do druku Poleć znajomemu

Zamek Lubelski, 12 kwietnia - 28 maja 2017.

Wystawa w Muzeum Lubelskim w Lublinie zatytułowana REMINISCENCJE daje niezwykłą okazję do szerszego wglądu w oryginalne malarstwo Tadeusza Kuduka. Jego twórczość niełatwo jest sklasyfikować i przyporządkować, zarówno pod względem stylu, formy, jak i treści. Artysta od początku podążał własną drogą, a cechą charakterystyczną dla jego malarstwa była i wciąż jest niezwykle wyrafinowana kolorystyka, zawsze finezyjnie przełamana, początkowo oparta na dopełnieniu i przenikaniu się tonów, później na barwnych kontrastach. We wczesnej fazie jego twórczości powstają obrazy, które drążą widziane i przeżywane sytuacje i wydarzenia. Artysta używając typowych dla siebie środków artystycznego wyrazu, opisuje świat w którym jesteśmy i żyjemy. Tworzy zapisy na płótnie i papierze nie publicystycznie, lecz zapraszając widza do odnajdywania swoich doświadczeń. Szanuje widza i jemu zostawia reżyserowanie.

Ja, patrząc na obrazy Kuduka, chłonę najpierw maestrię warsztatu i teatr, który żyje u artysty w sercu i doświadczeniach osobistych. Podzieliłabym twórczość Kuduka na cztery okresy. Najpierw były reminiscencje osobiście przeżytej w dzieciństwie wojny, później szukania w czasach gospodarki planowej, następnie aktualne problemy i wydarzenia (błogosławiony ks. Jerzy Popiełuszko, "Solidarność"). Okres czwarty charakteryzuje tendencja do odchodzenia od przedmiotowości w kierunku form bliskich abstrakcji. Nigdy nie była to publicystyka a malarskie drążenia formą i znaczeniami w zaplecza rzeczywistości. Bez względu na czas powstania prac, ich zestawienie obok ujawnia i potęguje tę wielką malarską siłę przenoszącą widza w świat metafizycznych i estetycznych doznań. Eksponowane obrazy to oleje i akryle na płótnie oraz techniki wodne na podłożu papierowym. Papier okazał się materią wyjątkowo wdzięczną i posłuszną. Poddany wielokrotnym ingerencjom, wyszukanym zabiegom, staje się obrazem z "życiorysem". Znacząca wielość jego prac to miniatury, one bywają szkicami do realizacji obrazów.

Pomimo swoistej różnorodności dzieł można pokusić się o stwierdzenie, że właściwie przez całe pięćdziesiąt pięć lat maluje wciąż ten sam, bardzo długi obraz.

Dorota Kubacka