unia europejskawysoki kontrast A A A
  • popc

    popc

    www.muzeach

    Projekt POPC

  • Kresy

    Kresy

    Z Kresów ocalone

    Zbiórka pamiątek i opowieści kresowych

  • Nowe Otwarcie

    Nowe Otwarcie

    Nowe otwarcie

    Muzeum Narodowe w Lublinie czynne od 6 marca

Analizy interdyscyplinarne drewna archeologicznego

Wersja do druku Poleć znajomemu

Badania techniczno-biologiczne na Wydziale Technologii Drewna Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie

Konsekwencją procesów starzenia się i postępującej destrukcji drewna jest zmiana w czasie jego właściwości fizycznych i mechanicznych, a te zachodzą w sposób indywidualny w zależności od środowiska, w którym materiał ten się znajduje. Do oceny stanu zachowania drewna archeologicznego stosuje się szereg wskaźników, między innymi zmiany wielkości skurczu, zmiany wytrzymałości na ściskanie, zmiany wytrzymałości na zginanie i zmiany modułów sprężystości (ocenia się wartości tych cech w odniesieniu do współczesnego, zdrowego drewna). Dzięki temu, znając parametry drewna archeologicznego, można dobrać najwłaściwszy sposób jego konserwacji a następnie ekspozycji, np. z uwzględnieniem koniecznego wzmocnienia struktury przy doprowadzaniu do suchego stanu ekspozycyjnego.

Takie właśnie badania prowadzone są obecnie na Wydziale Technologii Drewna SGGW Warszawie przez zespół naukowców pod kierunkiem dra hab. inż. Pawła Kozakiewicza prof. SGGW w ramach realizowanego przez Muzeum Lubelskie projektu Relikty średniowiecznej drewnianej zabudowy wzgórza zamkowego w Lublinie –badania interdyscyplinarne i konserwacja. Drewno archeologiczne (próbki pozyskane z tzw. destruktów – elementów o niskiej wartości) poddawane jest testom, aby ocenić właściwości i tym samym stan zachowania tego materiału.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury