unia europejskawysoki kontrast A A A
  • popc

    popc

    Projekt

    www.muzeach

  • Rellikty

    Rellikty

    Relikty średniowiecznej drewnianej zabudowy wzgórza zamkowego w Lublinie – badania interdyscyplinarne i konserwacja

    Dofinansowane ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z programu: „Ochrona zabytków archeologicznych” na lata 2019-2020 

  • Kresy

    Kresy

    Z Kresów ocalone:

    zbiórka pamiątek i opowieści kresowych

Skarb bursztynu z Basonii

Wersja do druku Poleć znajomemu

 

larchBasonia4a.jpg Skarb bursztynu z Basonii składa się z paciorków oraz surowca bursztynowego. Należy do największych znanych dotąd znalezisk z gotowymi wyrobami bursztynowymi.

larchBasonia1a.jpgInwazja Hunów w 375 r. n.e. zapoczątkowała wielkie zmiany na mapie politycznej i etnicznej Europy. Rozpoczął się okres wędrówek ludów. W naszym regionie nastąpiło załamanie się osadnictwa o tradycjach okresu rzymskiego. Świadectwem niepokojów przypadających na ten okres są, między innymi, znaleziska skarbów. Wyjątkową rangę ma wśród nich skarb bursztynu z Basonii, który należy do największych znanych dotąd znalezisk z gotowymi wyrobami bursztynowymi.

Skarb bursztynu z Basonii składa się z paciorków oraz surowca bursztynowego. Około połowy V w. n.e. dostał się on w okolice Basonii zapewne w czasie transportu Wisłą znad Bałtyku. larchBasonia3a.jpgDokładne miejsce jego odkrycia nie jest znane, gdyż dokonane zostało przypadkowo w 1914 r., a opisane w literaturze dopiero po 23 latach. Według relacji znalazców skarb miał zawierać około 300 kg brył surowca bursztynowego i około 30 kg gotowych paciorków. Obecnie w zbiorach Działu Archeologii Muzeum Lubelskiego znajdują się 253 paciorki bursztynowe, 11 brył surowca i kilkanaście fragmentów paciorków. Mamy tu do czynienia z bursztynem bałtyckim – sukcynitem. Paciorki należące do skarbu z Basonii zostały wykonane przy użyciu tokarki. Ze względu na ich różnorodny kształt można wyróżnić pięć typów paciorków. Najbardziej charakterystyczne są paciorki tarczowate, wypukłe, określane często jako tzw. „typ basoński”. Niektóre z paciorków są gładkie niezdobione. Inne posiadają ornament w postaci dookolnych bruzd. Ślady obróbki zachowały się na wyrobach bardzo dobrze. Nie ma śladów użytkowania, co świadczy o fakcie zdeponowania ich w ziemi w krótkim czasie od wyprodukowania. Potwierdza to kupiecki charakter skarbu.