unia europejskawysoki kontrast A A A
  • popc

    popc

    Projekt

    www.muzeach

  • Rellikty

    Rellikty

    Relikty średniowiecznej drewnianej zabudowy wzgórza zamkowego w Lublinie – badania interdyscyplinarne i konserwacja

    Dofinansowane ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z programu: „Ochrona zabytków archeologicznych” na lata 2019-2020 

  • Kresy

    Kresy

    Z Kresów ocalone:

    zbiórka pamiątek i opowieści kresowych

Naczynie szklane z Werbkowic-Kotorowa

Wersja do druku Poleć znajomemu
 Naczynie szklane odkryte w grobie dziecka z III/IV w. n.e. Werbkowice-Kotorów, pow. Hrubieszów. Stan przed konserwacją. Naczynie jedno z zaledwie kilkunastu dobrze zachowanych antycznych naczyń szklanych znalezionych na Lubelszczyźnie. Pochodzi z grobu datowanego na koniec III lub początek IV w. n.e..

 

 

Szklana czarka z Werbkowic-Kotorowa wraz z wybranymi elementami wyposażenia grobu z III/IV w. n.e. na stałej wystawie: „Śladami przeszłości. Najdawniejsze dzieje Ziemi Lubelskiej”.

Wykonana ze szkła niewielka czarka została odkryta w grobie przedstawiciela ludności tak zwanej grupy masłomęckiej. To lokalna grupa kulturowa zasiedlająca teren Kotliny Hrubieszowskiej od końca II do przełomu IV i V w. n.e. Należy do kręgu kultur identyfikowanych z Gotami, którzy wędrowali z Pomorza, przez Ziemię Lubelską, nad Morze Czarne.
Naczynia szklane były w starożytności towarem luksusowym, a technika ich wyrobu jedną z najbardziej strzeżonych tajemnic. Na ziemiach polskich występują jako importy i są dowodem na kontakty handlowe kultur "barbarzyńskich" ze światem antycznym. Obszar grupy masłomęckiej był ośrodkiem pośredniczącym w tym handlu.

 Zakonserwowane i zrekonstruowane naczynie szklane z III/IV w. n.e. Werbkowice-Kotorów, pow. Hrubieszów. Autor konserwacji: Jarosław Strobin.Czarka z Werbkowic-Kotorowa to jedno z zaledwie kilkunastu dobrze zachowanych antycznych naczyń szklanych znalezionych na Lubelszczyźnie. Pochodzi z grobu datowanego na koniec III lub początek IV w. n.e., który zawierał szkielet dziecka (około trzynastoletniej dziewczynki) i towarzyszące mu, oprócz czarki, dary grobowe: 9 naczyń (z których 7 reprezentuje wysokiej klasy toczone na kole wyroby garncarskie), grzechotkę glinianą, srebrną zapinkę, a także kości zwierzęce (m. in. koguta i szczupaka). Niewielkie, mające zaledwie 5,6 cm wysokości szklane naczynie jest prawie kompletne. Wykonano je ze szkła przezroczystego, bezbarwnego o lekko żółtawym odcieniu. W procesie wytwórczym zastosowano metodę wydmuchiwania w formie z obracaniem. Zdobienie uzyskano poprzez dookolne nalepienie na ukształtowane naczynie gorącej nitki szklanej. Podobne egzemplarze można znaleźć na terenie rzymskich prowincji nad Dunajem, na przykład w Dacji. Takie naczynia wytwarzano też na obszarze kultury czerniachowskiej w dorzeczu Dniestru.